Sıfırdan Başlamak

Yazmakla uğraşan her insan gibi ben de yazmaya günlük tutmakla başlamıştım. Özellikle kız çocukları için gelenek gibidir ya, olmazsa olmazıdır hayatlarının. Öyle bir şeydi herhalde benimki de. Ama bu gelenekselleştirme hali çok uzun sürmedi benim için, iyi bir yazar olmak istiyorsan öncelikle düzenli olarak günlük tutmalısın fikrini benimsemeye başladım kısa sürede.

Sonraları herkesin beğenisine sunulan denemeler kaleme almaya başladıkça ve ardından öyküler, bir süre sonra kendimi tekrarladığımı fark ettim. Bunu fark edince de zaten köşeye çekildim, utandım, yediremedim belki.

Yazamamaya başlamam da böyle hissetmemden çok sonra değil. Yazamamak, yazarak rahatlayan bir insan için büyük eksiklik, eziklik. Uzun süre yazamayınca kaçınılmaz olarak bir daha yazmamaya karar veriyorsun. Ama verdiği acı, alması zor olan bu kararı yıkmayı o kadar da zorlaştırmıyor.

Geriye kalan sadece nasıl tekrar yazabileceğini bulmaya çalışmak. Tekrar bir blog açıp, yazmaya devam etmek için çok direndim, bu güne kadar. Sanırım hangi dönem olursa olsun, istersen eskiden yığınla laf yazmış ol, bi sürü öykü anlatmış; bitti mi bitiyor, gitti mi gidiyor işte. Öğrencilik hiç bitmez denir ya, ben bitirdiğimi sandığım için şimdi tekrar başlamak zorundayım sanırım.

Günlük yazmaya başlıyorum yeniden. Tekrar yazabilmek adına. Başlıyorum evet. Hadi bakalım...